Στο Γυμνάσιο τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, πιο απαιτητικά, γι’ αυτό και χρειάζεται πολύ περισσότερη υπομονή, επιμονή και συνέπεια. Εφηβεία! Η πλειοψηφία των παιδιών έχει μπει στην εφηβεία ήδη. Σε μία εφηβεία καταιγιστική, που συνδιαμορφώνεται από τον πλασματικό κόσμο του διαδικτύου. Επομένως αυτό που συνεχώς συναντάμε στην τάξη είναι αντίσταση, απροθυμία, προκλητικές συμπεριφορές. Δεν είναι εύκολο να παραμένει κανείς ψύχραιμος. Τα παιδιά αυτοσχεδιάζουν συνεχώς για να δοκιμάσουν τα όρια, τα οποία μετατοπίζονται ολοένα προς τα άκρα. Επομένως σ΄ αυτό το σημείο είναι σημαντικό να θυμόμαστε 3 βασικές αρχές.
- Οι έφηβοι υπάρχουν μέσα από τους συνομήλικούς τους
- Οι συμπεριφορές τους δεν έχουν αποδέκτη εσάς προσωπικά.
- Είναι ακόμα ανήλικοι και χρειάζονται προστασία.
Το ότι κατανοούμε, γιατί οι μαθητές μας συμπεριφέρονται κάπως στην τάξη, δεν σημαίνει ότι είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχόμαστε και τις συμπεριφορές αυτές. Η κατανόηση μας βοηθάει να κρατάμε μία απόσταση και να παραμένουμε ψύχραιμοι.
Γι’ αυτό και οι πρώτες συναντήσεις με τους μαθητές του γυμνασίου είναι πολύ σημαντικές. Τόσο, που καθορίζουν το πώς θα κυλήσει ολόκληρη η σχολική χρονιά. Αν είστε διορισμένος καθηγητής στη σχολική μονάδα, γνωρίζετε ήδη ότι πριν μπείτε στην τάξη, η φήμη σας προηγείται. Φροντίστε να μάθετε τι φήμες κυκλοφορούν για εσάς, βοηθάει να διορθώσετε πράγματα, αλλά και να αιφνιδιάσετε τους καινούργιους σας μαθητές. Αν είστε αναπληρωτής και ειδικά δευτερεύοντος μαθήματος, πιθανότατα θα δοκιμάσουν τις πιο ακραίες συμπεριφορές τους, γιατί όπως όλοι ξέρουμε, όλα τα δευτερεύοντα, θεωρούνται «η ώρα του παιδιού».
Το κακό είναι πως είμαστε τόσο εξοικειωμένοι με όλο αυτό, που αισθανόμαστε ότι πρέπει να εισερχόμαστε στην τάξη και να παίρνουμε θέση μάχης. Συχνά μάλιστα είμαστε οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί που μπαίνουμε προκατειλημμένοι στις τάξεις , «γιατί τα παιδιά σήμερα έχουν ξεφύγει». Άραγε μπορούμε να σπάσουμε από αυτόν τον φαύλο κύκλο; Κατηγορηματικά ναι!
Η λύση στο πρόβλημα ξεκινάει με το να συνειδητοποιήσουν οι μαθητές μας ότι νοιαζόμαστε. Μας νοιάζει η ψυχική και σωματική τους υγεία, μας νοιάζει να τους μεταφέρουμε γνώση, μας νοιάζει να είναι ασφαλείς, μας νοιάζει να ξεδιπλώσουν τις προσωπικότητες τους. Και μας νοιάζει, και θέλουμε να είμαστε δίπλα τους. Το πιθανότερο είναι ότι θα αντιδράσουν στην αρχή, θα επιτεθούν, θα απαξιώσουν κάθε προσπάθεια και κάθε χείρα βοηθείας, όμως η επιμονή είναι αυτή που θα κερδίσει στο τέλος. Και όταν οι έφηβοι αισθανθούν ασφάλεια, τότε αρχίζει η μαγεία. Η μαγεία του μυαλού τους, του ψυχισμού τους, του πλούτου τους.
Έρευνες έχουν δείξει ότι οι έφηβοι αισθάνονται ασφάλεια, όταν λειτουργούν σε ένα αυστηρό πλαίσιο. Αισθάνονται ότι έχουν μία πυξίδα, δε διαβαίνουν μόνοι τους και αβοήθητοι το κατώφλι της ενηλικίωσης.
Cerevio 